- Bank powinien zwrócić pieniądze przede wszystkim wtedy, gdy doszło do nieautoryzowanej transakcji płatniczej. Nie każde oszustwo automatycznie oznacza taką transakcję.
- Zwrot w trybie D+1 oznacza zwrot kwoty albo przywrócenie rachunku do stanu sprzed obciążenia niezwłocznie, najpóźniej do końca następnego dnia roboczego po stwierdzeniu przez bank nieautoryzowanej transakcji albo otrzymaniu odpowiedniego zgłoszenia.
- Największy spór dotyczy rozróżnienia między brakiem zgody na transakcję, zatwierdzeniem czynności pod wpływem podstępu i świadomym przelewem na rachunek wskazany przez oszusta.
- To bank powinien wykazać, że transakcja była autoryzowana. Sam zapis logowania, użycia aplikacji, urządzenia albo kodu nie wystarcza do udowodnienia autoryzacji ani umyślności lub rażącego niedbalstwa klienta.
- 13 miesięcy to ustawowy termin graniczny – po jego przekroczeniu roszczenia określone w art. 44 ustawy co do zasady wygasają, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w ustawie.
- Najpierw zabezpiecz dostęp, potem zbierz dowody. Zablokuj zagrożone instrumenty płatnicze, zgłoś zdarzenie bankowi, złóż reklamację i zabezpiecz materiał dowodowy.
Ten artykuł wyjaśnia zasady odpowiedzialności klienta i banku. Jeśli potrzebujesz kolejnych kroków po wykryciu transakcji, przejdź do poradnika jak zgłosić nieautoryzowaną transakcję i przygotować reklamację.
Czy bank odda pieniądze po oszustwie? Jeżeli doszło do nieautoryzowanej transakcji płatniczej, bank co do zasady ma obowiązek zwrócić środki. Gdy klient zaprzecza autoryzacji, ciężar wykazania, że transakcja została autoryzowana i prawidłowo zapisana, spoczywa na banku.
Trzeba odróżnić trzy sytuacje: przejęcie konta przez oszusta, zatwierdzenie czynności pod wpływem manipulacji oraz świadome zlecenie przelewu na rachunek wskazany przez przestępcę. Są to różne stany faktyczne i mogą prowadzić do odmiennej oceny prawnej. Artykuł wyjaśnia, kiedy działa zasada D+1, kiedy odpowiedzialność może obciążać klienta i jak przygotować reklamację.
Warianty w skrócie
| Sytuacja | Co to oznacza | Co dzieje się dalej | Największe ryzyko | Co robić |
|---|---|---|---|---|
| Nieautoryzowana transakcja | Nie wyraziłeś zgody na konkretną operację w sposób uzgodniony z bankiem | Bank co do zasady powinien zastosować zwrot w trybie D+1 | Spór o to, czy transakcja rzeczywiście była nieautoryzowana | Zgłoś kwestionowaną transakcję, zabezpiecz dowody i złóż reklamację |
| Operacja zatwierdzona pod wpływem manipulacji | Klient wykonał określoną czynność, ale pozostawał w błędzie co do jej rzeczywistego celu | Powstaje spór o zakres i skuteczność zgody na konkretną transakcję | Bank może twierdzić, że klient zaakceptował operację | Opisz mechanizm podstępu, treść komunikatów, presję i to, co według Ciebie oznaczała zatwierdzana czynność |
| Świadomy przelew do oszusta | Klient sam zlecił przelew, wierząc w fałszywą historię przedstawioną przez przestępcę | Mechanizm D+1 właściwy dla nieautoryzowanych transakcji może nie mieć zastosowania | Bank wskaże, że klient świadomie zlecił konkretną płatność | Zabezpiecz dowody manipulacji i przeanalizuj również reakcję banku na nietypową operację |
| Rażące niedbalstwo albo działanie umyślne | Bank zarzuca poważne naruszenie obowiązków dotyczących bezpieczeństwa instrumentu płatniczego | Może powstać spór o odpowiedzialność klienta za stratę | Pełna odpowiedzialność klienta, jeżeli przesłanki ustawowe zostaną wykazane | Żądaj wskazania konkretnego zachowania, podstawy prawnej i dowodów potwierdzających zarzut |
Przykład: jeżeli z konta zniknęło 3 900 zł, a Ty nie zlecałeś przelewu i nie znasz odbiorcy, poinformuj bank, że kwestionujesz autoryzację i zgłaszasz nieautoryzowaną transakcję płatniczą. Nie ograniczaj zgłoszenia do ogólnej prośby o „sprawdzenie przelewu”.
Jak rodzaj oszustwa wpływa na możliwość zwrotu?
| Co się wydarzyło | Czy może to być transakcja nieautoryzowana? | Czy może działać D+1? | Co trzeba ustalić | Najważniejsze dowody |
|---|---|---|---|---|
| Oszust przejął bankowość i sam wykonał przelew | Często tak | Co do zasady tak, jeżeli transakcja była nieautoryzowana | Kto zainicjował i zatwierdził operację | Logowania, urządzenia, alerty, historia transakcji |
| Oszust użył utraconej albo skradzionej karty | Często tak | Co do zasady tak | Sposób użycia karty i moment zgłoszenia jej utraty | Historia operacji, moment zastrzeżenia, dane transakcji |
| Oszust uzyskał dane przez phishing i sam wykonał operację | Może tak | Zależy od tego, kto faktycznie autoryzował konkretną transakcję | Zakres przejętego dostępu i czynności wykonane przez klienta | Fałszywa strona, SMS-y, logowania, historia urządzeń |
| Klient podał kod BLIK osobie podszywającej się pod znajomego | Zależy od przebiegu zdarzenia | Zależy od kwalifikacji konkretnej operacji | Kto zainicjował transakcję i co klient zatwierdził w aplikacji | Rozmowa z komunikatora, komunikaty w aplikacji, godziny operacji |
| Klient sam przelał pieniądze na „konto techniczne” wskazane przez oszusta | Nie automatycznie | Nie wynika automatycznie z art. 46 | Czy klient świadomie zlecił konkretną płatność oraz jakie informacje otrzymał | Historia połączeń, komunikaty, potwierdzenie przelewu, ostrzeżenia banku |
| Klient sam wpłacił pieniądze na fałszywą inwestycję | Zwykle nie w klasycznym modelu nieautoryzowanej transakcji | Zwykle nie z samej podstawy dotyczącej transakcji nieautoryzowanej | Czy klient świadomie zlecił płatność i jaki był mechanizm oszustwa | Materiały platformy, korespondencja, potwierdzenia wpłat |
Czy bank musi oddać pieniądze po nieautoryzowanej transakcji?
Nie jest to uznaniowa decyzja banku. Ustawa o usługach płatniczych określa zasady odpowiedzialności za nieautoryzowane transakcje i termin zwrotu środków.
Przykład: z rachunku zniknęło 1 850 zł. Jeżeli nie zlecałeś przelewu, nie zatwierdziłeś wypłaty i nie wyraziłeś zgody na tę operację, zgłoś bankowi, że kwestionujesz autoryzację transakcji i żądasz zwrotu środków.
Znaczenie ma rzeczywisty przebieg zdarzenia. Nie należy automatycznie określać jako nieautoryzowanej każdej płatności wykonanej w wyniku oszustwa. Jeżeli nie wiesz, czy dana operacja była autoryzowana w rozumieniu ustawy, przedstaw bankowi dokładnie, które czynności wykonałeś samodzielnie, których nie wykonywałeś i jakie informacje otrzymałeś od oszusta.
Czym jest nieautoryzowana transakcja i gdzie przebiega granica zgody klienta?
Trzeba odróżnić uwierzytelnienie od autoryzacji. Uwierzytelnienie służy weryfikacji tożsamości użytkownika albo ważności określonego instrumentu płatniczego. Autoryzacja dotyczy zgody na wykonanie konkretnej transakcji.
Samo zarejestrowane użycie instrumentu płatniczego nie wystarcza do udowodnienia, że klient autoryzował transakcję. Zgodnie z art. 45 ustawy nie wystarcza ono również samo w sobie do wykazania umyślności lub rażącego niedbalstwa klienta.
W reklamacji opisz, co dokładnie wydarzyło się przed transakcją. Wskaż, kto się z Tobą kontaktował, jaki komunikat widziałeś, co zrobiłeś samodzielnie, czego nie zrobiłeś oraz jaki według Ciebie był cel zatwierdzanej czynności.
Co zrobić od razu po wykryciu oszustwa na koncie, karcie albo BLIK-u?
Skontaktuj się z bankiem przez oficjalną infolinię, aplikację albo inny kanał wskazany przez bank. Zastrzeż kartę, zablokuj bankowość lub aplikację, usuń nieznane urządzenia zaufane i zmień dane dostępowe, jeżeli istnieje ryzyko ich przejęcia.
Jeżeli kwestionujesz zgodę na konkretną operację, zgłoś ją bankowi i dokładnie opisz jej przebieg. Zachowaj numer zgłoszenia, godzinę kontaktu, kwotę, dane odbiorcy oraz potwierdzenia wykonanych blokad.
- Zablokuj dostęp – kartę, aplikację, bankowość internetową i nieznane urządzenia zaufane.
- Zgłoś kwestionowaną transakcję – wskaż, czego nie autoryzowałeś i jaki był przebieg zdarzenia.
- Zmień dane bezpieczeństwa – hasła, PIN i limity, jeżeli wymaga tego sytuacja.
- Zabezpiecz dowody – SMS-y, historię połączeń, wiadomości, e-maile i zrzuty ekranu.
- Zawiadom policję – zachowaj potwierdzenie złożenia zawiadomienia i numer sprawy, jeżeli został nadany.
Ile czasu ma bank na zwrot pieniędzy i kiedy działa zasada D+1?
Zwrot w trybie D+1 i rozpatrzenie reklamacji to dwa odrębne mechanizmy. Termin D+1 dotyczy zwrotu kwoty nieautoryzowanej transakcji. Procedura reklamacyjna służy rozpatrzeniu stanowiska klienta i może trwać dłużej.
| Procedura | Termin | Co oznacza | Czego nie należy z nią mylić |
|---|---|---|---|
| Zwrot nieautoryzowanej transakcji | Niezwłocznie, najpóźniej D+1 | Zwrot kwoty albo przywrócenie rachunku do właściwego stanu | Z ostatecznym rozstrzygnięciem odpowiedzialności klienta |
| Reklamacja dotycząca usługi płatniczej | 15 dni roboczych | Termin na odpowiedź banku | Z terminem zwrotu D+1 |
| Szczególnie skomplikowana reklamacja | Maksymalnie 35 dni roboczych | Wydłużony termin odpowiedzi po spełnieniu ustawowych warunków | Z automatycznym prawem banku do wstrzymania zwrotu |
| Powiadomienie o transakcji | Niezwłocznie, z ustawowym terminem granicznym wynikającym z art. 44 | Warunek zachowania roszczeń przewidzianych ustawą | Z terminem rozpatrzenia reklamacji |
W sprawach dotyczących usług płatniczych odpowiedź na reklamację powinna być udzielona w terminie 15 dni roboczych. W szczególnie skomplikowanym przypadku termin może zostać wydłużony, jednak nie powinien przekroczyć 35 dni roboczych, przy zachowaniu ustawowych warunków przedłużenia.
Przykład: zgłaszasz nieautoryzowaną transakcję w środę. Jeżeli czwartek jest dniem roboczym w rozumieniu ustawy i zasad działania dostawcy, ustawowy termin graniczny dla zwrotu co do zasady przypada na koniec czwartku.
Bank może odstąpić od niezwłocznego zwrotu, gdy ma uzasadnione i należycie udokumentowane podstawy, aby podejrzewać oszustwo ze strony płatnika, i poinformuje o tym pisemnie organy powołane do ścigania przestępstw.
Co bank musi udowodnić, aby odmówić zwrotu?
Bank nie powinien ograniczać uzasadnienia do informacji, że nastąpiło poprawne logowanie, użyto aplikacji, urządzenia albo określonej metody uwierzytelnienia. Art. 45 ust. 2 ustawy wyraźnie wskazuje, że samo zarejestrowane użycie instrumentu płatniczego nie wystarcza do udowodnienia autoryzacji.
Jeżeli bank powołuje się na umyślne działanie albo rażące niedbalstwo, powinien wykazać okoliczności uzasadniające taki zarzut. Samo ogólne stwierdzenie o „naruszeniu zasad bezpieczeństwa” nie opisuje jeszcze, jakie konkretne zachowanie klienta miałoby spełniać ustawowe przesłanki odpowiedzialności.
| Twierdzenie banku | Co powinien wykazać | Czego samo w sobie nie wystarcza |
|---|---|---|
| Transakcja była autoryzowana | Zgodę płatnika na konkretną transakcję oraz prawidłowe zapisanie operacji | Samo zarejestrowane użycie instrumentu płatniczego |
| Klient dopuścił się rażącego niedbalstwa | Konkretne zachowanie klienta, naruszony obowiązek i okoliczności uzasadniające kwalifikację zachowania jako rażącego niedbalstwa | Ogólne odwołanie do braku ostrożności |
| Bank wstrzymuje zwrot D+1 | Uzasadnione i należycie udokumentowane podejrzenie oszustwa płatnika oraz pisemne poinformowanie organów ścigania | Sama wewnętrzna analiza banku albo nierozpatrzona reklamacja |
- Poprawnego logowania – nie oznacza ono automatycznie, że klient wyraził zgodę na konkretną transakcję.
- Użycia kodu, aplikacji albo urządzenia – samo zarejestrowane użycie instrumentu nie wystarcza do wykazania autoryzacji.
- Samego faktu, że klient padł ofiarą phishingu – nie przesądza on automatycznie ani o odpowiedzialności banku, ani klienta; trzeba ustalić przebieg konkretnej transakcji.
Termin 13 miesięcy należy odróżnić od wyjątku od D+1. Jeżeli użytkownik nie powiadomi dostawcy w ciągu 13 miesięcy od dnia obciążenia rachunku albo od dnia, w którym transakcja miała zostać wykonana, roszczenia określone w art. 44 co do zasady wygasają.
Ustawa przewiduje odrębne zasady dla użytkownika, który nie korzysta z rachunku płatniczego, oraz wyjątek dotyczący sytuacji, w której dostawca nie udostępnił albo nie udostępnił w wymagany sposób informacji o transakcji. Dlatego termin 13 miesięcy nie powinien być traktowany jako bezwzględna reguła oderwana od pozostałych warunków art. 44.
Czy podanie kodu BLIK, PIN-u, hasła albo zatwierdzenie operacji zawsze wyklucza zwrot?
W pierwszym scenariuszu oszust przejmuje dostęp i sam wykonuje operację. W drugim klient wykonuje określone czynności pod wpływem podstępu, pozostając w błędzie co do ich celu. W trzecim klient świadomie zleca przelew na rachunek wskazany przez oszusta, ponieważ uwierzył w fałszywą historię.
W przypadku BLIK-u trzeba ustalić cały przebieg operacji. Znaczenie ma między innymi to, kto wygenerował kod, kto zainicjował płatność lub wypłatę, jakie informacje wyświetlała aplikacja i czy klient zatwierdził konkretną kwotę oraz rodzaj transakcji.
| Scenariusz | Istota problemu | Typowy argument banku | Co trzeba ustalić |
|---|---|---|---|
| Oszust przejął aplikację i sam wykonał operację | Brak zgody klienta na konkretną transakcję | Analiza logowań, urządzeń i mechanizmów uwierzytelnienia | Kto faktycznie zainicjował i zatwierdził operację |
| Kod BLIK podany osobie podszywającej się pod znajomego | Trzeba ustalić zakres czynności klienta i znaczenie zatwierdzenia w aplikacji | Klient sam przekazał kod lub zaakceptował operację | Treść komunikatu, kwotę, typ operacji i przebieg manipulacji |
| Przelew na „konto techniczne” po rozmowie z fałszywym pracownikiem banku | Klient mógł świadomie zlecić konkretny przelew, pozostając jednocześnie ofiarą oszustwa | Transakcja została świadomie zlecona przez klienta | Czy zgoda dotyczyła rzeczywiście wykonanej transakcji oraz jak bank reagował na sygnały ryzyka |
Jeżeli uważałeś, że zatwierdzasz logowanie, blokadę, weryfikację albo cofnięcie operacji, opisz dokładnie treść komunikatów oraz to, co zostało Ci przedstawione przez oszusta. Nie wystarczy samo stwierdzenie, że „zostałeś oszukany” – dla oceny sprawy ważne jest, na co faktycznie wyraziłeś zgodę.
Kiedy bank nie odda pieniędzy automatycznie?
Szczególnie trudne są przypadki, w których klient sam wykonał przelew na rachunek przestępcy, wpłacił środki na fałszywą platformę inwestycyjną albo świadomie zatwierdził konkretną płatność, ponieważ został wprowadzony w błąd co do osoby odbiorcy lub celu płatności.
W takich sprawach należy oddzielić problem oszustwa od problemu autoryzacji. To, że klient został oszukany, nie oznacza automatycznie, że transakcja była nieautoryzowana w rozumieniu ustawy o usługach płatniczych.
- Oszustwo inwestycyjne – świadoma wpłata na fałszywą platformę nie jest automatycznie nieautoryzowaną transakcją płatniczą.
- Przelew na „konto techniczne” – bank może wskazywać, że klient sam zlecił przelew na podany rachunek.
- Podawanie kodów i zatwierdzanie kolejnych operacji – wymaga analizy komunikatów, zachowania klienta i przesłanek ewentualnego rażącego niedbalstwa.
- Brak zgłoszenia w terminie określonym w art. 44 – może prowadzić do wygaśnięcia ustawowych roszczeń, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w tym przepisie.
Za co odpowiada bank, a za co może odpowiadać klient?
Przed zgłoszeniem utraty, kradzieży albo przywłaszczenia instrumentu płatniczego płatnik może odpowiadać za nieautoryzowane transakcje do równowartości 50 euro, ale tylko w przypadkach wskazanych w ustawie.
Limit dotyczy nieautoryzowanych transakcji będących skutkiem posłużenia się utraconym lub skradzionym instrumentem płatniczym albo przywłaszczenia instrumentu płatniczego. Nie oznacza więc automatycznego udziału klienta do 50 euro w każdej nieautoryzowanej transakcji.
Limit 50 euro nie ma zastosowania między innymi wtedy, gdy klient nie miał możliwości stwierdzenia utraty, kradzieży lub przywłaszczenia instrumentu przed transakcją, chyba że działał umyślnie, albo gdy utrata instrumentu była wynikiem działania lub zaniechania pracownika, agenta, oddziału dostawcy lub innego podmiotu wskazanego w ustawie.
Jeżeli klient doprowadził do nieautoryzowanych transakcji umyślnie albo wskutek umyślnego lub będącego skutkiem rażącego niedbalstwa naruszenia obowiązków określonych w art. 42 ustawy, może odpowiadać za nie w pełnej wysokości.
Po dokonaniu zgłoszenia utraty, kradzieży, przywłaszczenia albo nieuprawnionego użycia instrumentu klient co do zasady nie odpowiada za późniejsze nieautoryzowane transakcje, chyba że doprowadził do nich umyślnie.
- Bank – odpowiada za wykonanie obowiązków wynikających z ustawy, bezpieczeństwo świadczonej usługi oraz prawidłową obsługę zgłoszenia.
- Klient – powinien korzystać z instrumentu płatniczego zgodnie z umową, chronić indywidualne dane uwierzytelniające i niezwłocznie zgłaszać utratę, kradzież, przywłaszczenie albo nieuprawnione użycie instrumentu.
- Spór – może dotyczyć autoryzacji, zachowania klienta, momentu zgłoszenia, mechanizmu oszustwa i wartości zgromadzonych dowodów.
Jak złożyć reklamację i co zrobić po odmowie banku?
Podaj datę, godzinę, kwotę, rodzaj transakcji, dane odbiorcy, moment wykrycia zdarzenia oraz godzinę pierwszego kontaktu z bankiem. Jeżeli rzeczywiście nie wyraziłeś zgody na konkretną operację, napisz wprost, że zgłaszasz nieautoryzowaną transakcję płatniczą i żądasz zwrotu środków oraz – gdy dotyczy – przywrócenia rachunku do stanu sprzed obciążenia.
Przykładowa formuła może brzmieć: „Zgłaszam nieautoryzowaną transakcję płatniczą i wnoszę o niezwłoczny zwrot jej kwoty oraz przywrócenie rachunku do stanu, jaki istniałby, gdyby transakcja nie została wykonana”. Stosuj ją wyłącznie wtedy, gdy odpowiada rzeczywistemu przebiegowi zdarzenia.
| Rodzaj zdarzenia | Jakie dowody zabezpieczyć | Dlaczego są istotne |
|---|---|---|
| Przejęcie bankowości lub aplikacji | SMS-y, historia logowań, zrzuty ekranu, alerty bezpieczeństwa, numer zgłoszenia do banku | Pomagają ustalić, kto i w jaki sposób uzyskał dostęp oraz wykonał operację |
| Podszycie pod znajomego i BLIK | Rozmowę z komunikatora, numer telefonu, godziny wygenerowania kodu i zatwierdzenia operacji | Pozwalają odtworzyć sposób działania oszusta oraz zakres czynności wykonanych przez klienta |
| Fałszywy pracownik banku | Historię połączeń, SMS-y, e-maile, notatkę z rozmowy, zrzuty ekranu i potwierdzenie zawiadomienia policji | Pomagają wykazać przebieg manipulacji i ustalić, jakie informacje otrzymał klient |
Od 13/02/2026 r. podmioty rynku finansowego objęte ustawą o rozpatrywaniu reklamacji mają obowiązek umożliwiać składanie reklamacji również elektronicznie. Zachowaj kopię reklamacji, potwierdzenie jej wysłania i listę załączników.
Jeżeli bank odmawia zwrotu, poproś o jednoznaczne wskazanie podstawy prawnej, sposobu wykazania autoryzacji, dowodów oraz – jeżeli bank powołuje się na rażące niedbalstwo – dokładnego zachowania, które jego zdaniem spełnia tę przesłankę. Po wyczerpaniu postępowania reklamacyjnego możesz rozważyć postępowanie przed Rzecznikiem Finansowym, pomoc miejskiego lub powiatowego rzecznika konsumentów albo dochodzenie roszczeń przed sądem.
W sprawie C-70/25 Tukowiecka rzecznik generalny TSUE przedstawił 05/03/2026 r. opinię, zgodnie z którą dostawca nie powinien odmawiać bezzwłocznego zwrotu kwoty nieautoryzowanej transakcji wyłącznie z powodu zarzutu rażącego niedbalstwa klienta. Po dokonaniu zwrotu bank może natomiast dochodzić od klienta pokrycia straty, jeżeli wykaże ustawowe przesłanki jego odpowiedzialności.
Checklista, co zrobić krok po kroku
- Zablokuj dostęp – zastrzeż kartę, zablokuj aplikację albo bankowość internetową, jeżeli wymaga tego sytuacja.
- Zgłoś bankowi zdarzenie – jasno wskaż, które transakcje kwestionujesz i dlaczego.
- Zmień dane bezpieczeństwa – hasło, PIN, limity i urządzenia zaufane, jeżeli istnieje ryzyko ich przejęcia.
- Zabezpiecz dowody – zrzuty ekranu, SMS-y, historię połączeń, komunikatory i e-maile.
- Złóż reklamację – przedstaw oś czasu, żądanie oraz listę załączników.
- Zawiadom policję – zachowaj potwierdzenie zgłoszenia i numer sprawy, jeżeli został nadany.
- Kontroluj terminy – odróżnij D+1 od terminu rozpatrzenia reklamacji i terminu z art. 44.
- Przeanalizuj odpowiedź banku – sprawdź, czy bank wskazał konkretne dowody i podstawę prawną.
- Po wyczerpaniu reklamacji rozważ dalsze działania – Rzecznika Finansowego, rzecznika konsumentów albo postępowanie sądowe.
Macierz decyzji, co zrobić na kolejnym etapie
| Etap | Kiedy | Co zrobić | Co zachować |
|---|---|---|---|
| Zgłoszenie do banku | Niezwłocznie po wykryciu zdarzenia | Zablokuj zagrożone instrumenty i zgłoś kwestionowane transakcje | Numer zgłoszenia, godzinę rozmowy, potwierdzenie blokady |
| Reklamacja | Jak najszybciej po zabezpieczeniu dostępu i podstawowych dowodów | Przedstaw żądanie, chronologię i dowody | Kopię reklamacji, załączniki i potwierdzenie wysłania |
| Odwołanie | Po odmowie albo niepełnej odpowiedzi banku | Odnieś się do argumentów banku i zażądaj wyjaśnienia podstawy autoryzacji lub zarzutu rażącego niedbalstwa | Odpowiedź banku, własne odwołanie i dodatkowe dowody |
| Rzecznik Finansowy lub sąd | Po wyczerpaniu postępowania reklamacyjnego, jeżeli spór nie został rozwiązany | Rozważ właściwy tryb dalszego dochodzenia roszczeń | Pełną chronologię, korespondencję, dokumenty i potwierdzenia zgłoszeń |
Słowniczek pojęć
FAQ, najczęściej zadawane pytania
Czy bank musi oddać pieniądze po nieautoryzowanej transakcji?
Co do zasady tak. Przy nieautoryzowanej transakcji bank powinien zwrócić jej kwotę i, gdy dotyczy, przywrócić rachunek do stanu, jaki istniałby bez tej transakcji.
Ile czasu ma bank na zwrot pieniędzy po zgłoszeniu nieautoryzowanej transakcji?
Zwrot powinien nastąpić niezwłocznie, najpóźniej do końca następnego dnia roboczego po stwierdzeniu transakcji przez bank albo otrzymaniu stosownego zgłoszenia, z wyjątkiem sytuacji określonej w ustawie.
Czy wpisanie kodu BLIK zawsze wyklucza zwrot pieniędzy?
Nie. Trzeba ustalić cały przebieg operacji, w tym kto ją zainicjował, co klient zatwierdził oraz jakie informacje były widoczne w aplikacji.
Czy bank może czekać ze zwrotem do końca reklamacji?
Sam fakt prowadzenia postępowania reklamacyjnego nie zastępuje ustawowego mechanizmu zwrotu nieautoryzowanej transakcji. Wyjątek od bezzwłocznego zwrotu został określony w art. 46 ustawy.
Kiedy klient odpowiada do równowartości 50 euro?
W przypadkach wskazanych w art. 46 ust. 2 ustawy, gdy nieautoryzowana transakcja jest skutkiem użycia utraconego lub skradzionego instrumentu płatniczego albo jego przywłaszczenia. Ustawa przewiduje także sytuacje, w których limit nie ma zastosowania.
Ile czasu mam na zgłoszenie nieautoryzowanej transakcji?
Zdarzenie należy zgłosić niezwłocznie. Co do zasady brak powiadomienia dostawcy w terminie 13 miesięcy powoduje wygaśnięcie roszczeń wskazanych w art. 44, ale ustawa przewiduje wyjątki i szczególne zasady.
Co zrobić, gdy bank odrzuci reklamację po oszustwie?
Przeanalizuj uzasadnienie i zażądaj wskazania podstawy prawnej oraz dowodów. Po wyczerpaniu postępowania reklamacyjnego możesz rozważyć pomoc Rzecznika Finansowego, rzecznika konsumentów albo dochodzenie roszczeń przed sądem.
Źródła i podstawa prawna
- Ustawa o usługach płatniczych – tekst jednolity, Dz.U. 2026 poz. 623
- UOKiK – Stanowisko Prezesa UOKiK w sprawie transakcji nieautoryzowanych
- UOKiK – Nieautoryzowane transakcje
- Rzecznik Finansowy – FAQ dotyczące transakcji nieautoryzowanych
- Rzecznik Finansowy – Jak złożyć reklamację do banku lub ubezpieczyciela, zmiany od 13 lutego 2026 r.
- Rzecznik Finansowy – opinia rzecznika generalnego TSUE w sprawie C-70/25
- TSUE – komunikat prasowy nr 31/26 dotyczący opinii rzecznika generalnego w sprawie C-70/25 Tukowiecka
- TSUE – komunikat prasowy nr 147/26 o wyroku z 15 października 2026 r. w sprawie C-70/25 Tukowiecka
- CURIA – aktualny status sprawy C-70/25 Tukowiecka
Dane i zasady aktualne na dzień: 21/08/2026 r.
Uzupełnienie dotyczące wyroku TSUE C-70/25: 23/10/2026 r.
Jak czytać przykłady: przykłady przedstawiają sposób stosowania zasad i nie przesądzają wyniku konkretnego sporu. Odpowiedzialność zależy od rzeczywistego przebiegu zdarzenia, treści komunikatów, działań klienta i banku oraz zgromadzonych dowodów.
Co możesz zrobić po przeczytaniu tego artykułu?
- Ustal, które czynności wykonałeś samodzielnie, a których nie wykonywałeś.
- Zabezpiecz rachunek i wszystkie dowody związane ze zdarzeniem.
- Przygotuj reklamację zawierającą oś czasu, konkretne żądanie i listę dowodów.
- Jeżeli bank odmówi zwrotu, sprawdź, czy wskazał podstawę prawną, dowody autoryzacji oraz konkretne okoliczności uzasadniające ewentualny zarzut rażącego niedbalstwa.
Aktualizacja artykułu: 21 sierpnia 2026 r.
Autor: Jacek Grudniewski
Ekspert ds. produktów finansowych
Kontakt za pośrednictwem LinkedIn:
https://www.linkedin.com/in/jacekgrudniewski/
Treści przedstawione w artykule mają wyłącznie charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowią porady prawnej, podatkowej ani finansowej w rozumieniu przepisów prawa. Przed podjęciem decyzji mającej wpływ na Twoje finanse, skonsultuj się z właściwym specjalistą.